‘ज्वाला आणि फुले’ नावाने १९६४ साली प्रकाशित झालेल्या आपल्या मुक्तशैलीतील चिंतनात बाबा गांधीजींविषयी लिहितात-
‘गांधी : एका युगाचा चेहरा
ज्याच्या नजरेला तो जगत असलेल्या शतकाची
हिंस्त्र स्वप्ने कैद करू शकली नाहीत;
आणि इतिहासाच्या दर्पणात
ज्याच्या समर्पणाचीच प्रतिमा
भविष्यातील पिढय़ांना दिसेल, असा.
गांधीमाहात्म्य सांगून गांधी सांगता येणार नाही.
आणि उद्याच्या पिढय़ांना त्याची ओळख पटण्यासाठी
क्वचित कॉम्प्युटर लागेल!
पण काळाच्या भाळावर उमटलेली
ही तप्त युगमुद्रा
कोणत्याही इतिहासाला पुसून काढता येणार नाही!’
‘गांधी : एका युगाचा चेहरा
ज्याच्या नजरेला तो जगत असलेल्या शतकाची
हिंस्त्र स्वप्ने कैद करू शकली नाहीत;
आणि इतिहासाच्या दर्पणात
ज्याच्या समर्पणाचीच प्रतिमा
भविष्यातील पिढय़ांना दिसेल, असा.
गांधीमाहात्म्य सांगून गांधी सांगता येणार नाही.
आणि उद्याच्या पिढय़ांना त्याची ओळख पटण्यासाठी
क्वचित कॉम्प्युटर लागेल!
पण काळाच्या भाळावर उमटलेली
ही तप्त युगमुद्रा
कोणत्याही इतिहासाला पुसून काढता येणार नाही!’
